Steden in Nederland zijn veel te monotoon, vinden Sanda Lensholzer (landschapsarchitect en docent landschapsarchitectuur aan de Universiteit van Wageningen) en Freek Colombijn (hoofddocent culturele antropologie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam). ‘Er gebeurt veel te weinig’, zegt Lensholzer. ‘Nederlandse steden zitten op slot.’

Er zijn daarom meer verrassingselementen nodig om steden leefbaar te maken. ‘De stad moet een dynamische speeltuin worden waar van alles mogelijk is’, zegt de landschapsarchitect uit. ‘Er moeten zones komen die snel van functie kunnen veranderen om in de behoefte van betrokken bewoners te voorzien.’

Het duo denkt aan multifunctionele plekken verspreid over de stad die bewoners zelf kunnen inrichten. ‘Mensen moeten tijdelijk de inrichting kunnen bepalen’, aldus Lensholzer. ‘Er moet bijvoorbeeld een applicatie komen voor de iPhone waarmee de mensen uit de buurt kunnen stemmen op  verschillende projecten, zoals een jeux de boulesbaan.’

Het tweetal ziet het helemaal zitten. Niet alleen geven deze tijdelijke plekken de bewoners meer feeling met (het bestuur van) hun wijken en neemt het onderlinge contact tussen de bewoners toe, ook bevordert het de democratie en wordt de gebruikswaarde van de wijk vergroot.